حسين بن علي(ع)، امام سوم
◄ ابيعبدالله مكتبي تأسيس كرد كه اسلام را نجات داد و آزادي را در جهان اعلام كرد.
◄ ابيعبدالله(ع) با شهادتش همه كمالات انسانيت را، همه فضايل را، همه حقپرستي را، همه توحيد را، همه حقايق را، عقل كامل را و همه چيز را به نمايش گذاشت.
◄ ابيعبدالله(ع) در صحنه كربلا روحيه اسلام را مجسم ميكند.
◄ از روز اول قيام حسيني تا روز عاشورا تا گودال قتلگاه همه كلمات ابي عبدالله مثل آتش بر فرق دشمنان اسلام باريد و مثل نور و آب زلال بر قلب اشخاص طالب حق و ايمان ريخته شد.
◄ از همان لحظهاي كه حضرت امام حسين(ع) از مدينه حركت كرد، نقشهاش اين بود كه شهادت خودش را به صورتي دربياورد كه نشود آن را پنهان يا فراموش كرد.
◄ اصحاب امام حسين(ع) در كربلا بر اصحاب همه انبيا و امامان فضيلت دارند.
◄ اگر ابيعبدالله(ع) دعوت كوفه را قبول نكرده بود، نهضتش شكست خورده بود زيرا بعدها تاريخ ميگفت كه اي پسر پيغمبر(ص)، اهل كوفه كه اصحاب پدرت بودند و آن همه التماس كردند كه بيا و ما تو را ياري ميكنيم و اسلام را از دست يزيد نجات ميدهيم، چرا قبول نكردي؟
◄ اگر امام حسين(ع) و اصحابش در كربلا كشته نميشدند و از تشنگي و گرسنگي ميمردند، پيام عاشورا به درستي منتقل نميشد.
◄ اگر بگوييم كه امام حسين(ع) خواست حكومت تشكيل بدهد اما نتوانست و كشته شد، مقامش را تنزل دادهايم.
◄ اگر حضرت امامحسين(ع) قيام نكرده بود، مردم اسلام را از عمال يزيد و معاويه ميشناختند.
◄ اگر حضرت امام حسين(ع) به جاي شهادت، در مدينه يا مكه ترور ميشد، هيچ اثري نداشت.
◄ اگر در كلمات و رفتارهاي سيدالشهدا(ع) دقت كنيم، ميبينيم كه مجموعه كاملي از اخلاق اسلامي شامل ناموسپرستي و صبوري و استقامت و حكمت و شجاعت را دربر ميگيرد.
◄ اگر شهادت حضرت سيدالشهدا(ع) نبود، به خدا قسم چهره اسلام به كلي بر اهل عالم مخفي مانده بود و اگر يكسره سقوط نكرده بود، با چهره كريهي در ميان مردم معرفي ميشد.
◄ امام حسين(ع) با شهادتش دستگاهي را ايجاد كرد كه اسلام را بيمه كرد.
◄ امام حسين(ع) حتي يك قطره از خون گلوي علي اصغر(ع) را نگذاشت هدر برود و اثرش هنوز باقي است.
◄ امام حسين(ع) در قضيه شهادتش حفظ احترام كعبه را به مسلمانان آموخت.
◄ امام حسين(ع) طرح شهادتي را چيد كه مانند بمب عالم را تكان داد كه هنوز هم آثارش پابرجاست.
◄ امام حسين(ع) مكتب شهادت را در دنيا تأسيس كرد؛ مكتبي كه تا روز قيامت پابرجا خواهد بود.
◄ امام حسين(ع) نخبههايي را برگزيد كه داراي ايمان كامل، توحيد كامل و از خودگذشتگي كامل باشند تا شايسته و لايق همكاري با او باشند.
◄ امام حسين(ع) هيچ چارهاي نداشت جز اينكه شهادت مظلومانه را برگزيند زيرا كشته شدن در مدينه يا مكه هرگز براي هدفش كفايت نميكرد.
◄ انسان بايد تأسي كند به حضرت امام حسين(ع) يعني حتي اگر قرار است بميرد و كشته شود، تا دم آخر وظايفي كه بر او محول است، به نحو احسن انجام دهد.
◄ انقلابي كه امام حسين(ع) رقم زد، نه پيش از او سابقه داشته نه پس از او تكرار خواهد شد.
◄ بيعت كردن ابيعبدالله(ع) با يزيد معادل با امضاي سقوط اسلام بود.
◄ بيعت نكردن حضرت سيدالشهدا(ع) با يزيد تكليف شخصياش بود و جنگيدن و شهيد شدن تكليف اجتماعي.
◄ تشكيل حكومت در قضيه قيام حضرت سيدالشهدا(ع) موضوعيت ندارد، بلكه آنچه مهم است، روشنگري آن حضرت است.
◄ جوانمردي حسين(ع) تا آنجاست كه چون خودش هم از امضاكنندگان صلحنامه امام حسن(ع) با معاويه بود، تا زماني كه معاويه زنده بود عليه او اقدامي نكرد.
◄ چراغي كه امام حسين(ع) روشن كرد همان شهادتش است، اما نه شهادت معمولي.
◄ حسين(ع) با خون خود اعلاميه داد كه ذلت را نبايد پذيرفت.
◄ حسين(ع) ميخواست كاري جهاني بكند و سرمشقي به همه عالم بدهد.
◄ حضرت ابيعبدالله(ع) در يك صبح تا ظهر عاشورا توحيد، صبر، استقامت و مرداني را عملاً جلوه داد.
◄ حضرت ابيعبدالله(ع) همه فرايض و مستحبات اسلامي را در روز عاشورا به نمايش گذاشت.
◄ حضرت امام حسين(ع) در كربلا به همه ما معنويت، شجاعت، عبادت و ناموسپرستي را يكجا درس داد.
◄ حضرت امام حسين(ع) اسلام حسيني را در برابر اسلام يزيدي زنده كرد.
◄ حضرت امام حسين(ع) با شهادت خود مردم خوابآلوده را بيدار كرد.
◄ حضرت امام حسين(ع) تنها يزيد را نميخواهد رسوا كند، بلكه ميخواهد بگويد كه نهضتش براي اين است كه اگر كسي مثل يزيد بر جامعه اسلامي حكومت كند، اسلام نابود است.
◄ حضرت امام حسين(ع) در قيام مسلحانه مثل جسم بسيار بزرگي بود كه در درياي ساكت اجتماع آن زمان قرار گرفت و آن را مواج كرد.
◄ حضرت امام حسين(ع) كساني را براي همراهي خود برگزيد كه ميدانست لياقت شهادت را دارند.
◄ حضرت امام حسين(ع) هرگز نگفت كه اي مردم من عليه يزيد قيام كردم تا به خلافت برسم، بلكه فرمود من آماده مرگ هستم، من زيربار ذلت نميروم. اين بزرگترين درس تاريخ است.
◄ حضرت سيدالشهداء(ع) با جامعهاي مواجه بود كه به ظاهر اسلامي بود ولي اصلا اثر و نشانه اسلام در آن جامعه نبود.
◄ خدا ميداند كه اگر شهادت حسين(ع) نبود، اصلا نامي از اسلام نبود.
◄ خطبهاي كه سيدالشهدا(ع) در شب عاشورا قرائت كرد، آزموني براي صبر و وفاداري و ايمان بود.
◄ خون سيدالشهداء(ع) موتور محرك رزمندگان در شبهاي عمليات بود.
◄ در روز عاشورا حسين(ع) دو تابلو رسم كرد: يكي نمايشگر اسلام حقيقي و ناب يكي هم نمايشگر اعمال و افعال خلاف انساني دشمنان اسلام.
◄ درست است كه امام حسين(ع) حكومت اسلامي تشكيل نداد، اما كاري كرد اثرش بزرگتر و ماندگارتر از تشكيل حكومت بود.
◄ دعوت ابيعبدالله(ع) براي قيام دعوت براي رسيدن به قدرت نيست، دعوت به شهادت است.
◄ رجزها و خطبههايي كه ابيعبدالله در روز يا شب عاشورا خوانده، سراسر پند و نصيحت و حماسه و تربيت است.
◄ رفتار امام حسين(ع) و رفتار دشمن در صحنه كربلا نشاندهنده تفاوت مكتب حسيني و مكتب يزيدي است.
◄ فضيلت زيارت حضرت سيدالشهداء(ع) و گريه بر شهادتش از همهچيز بيشتر است.
◄ سراسر نهضت حسيني درس احسان و گذشت است.
◄ شهادت ابيعبداللله(ع) مسئله مظالم بنياميه را زنده نگهداشت.
◄ اگر شهادت ابيعبدالله(ع) نبود، زمينه كار ائمه فراهم نبود.
◄ شهادت ابيعبدالله(ع) عملي بود كه نظر تمام اديان، لامذهبان، مورخين و دانشمندان عالم را به خود جلب كرد.
◄ شهادت ابيعبدالله(ع) مردم مسلمان را بيدار كرد.
◄ شهادت حسين بن علي(ع) شوكي بر عالم اسلام وارد كرد و آن را از مرگ حتمي نجات داد.
◄ شهادت حسين(ع) سرمشق كامل و جالبي براي همه عالم است.
◄ شهادت حضرت ابيعبدالله(ص) معلول حوادثي بود كه از صدر اسلام آغاز شد.
◄ قيام امام حسين(ع) سبب شد تا حكومت بنياميه و بنيعباس به حساب اسلام گذاشته نشود.
◄ قيام حسين(ع) تا قيامت جريان دارد.
◄ قيام حضرت سيدالشهدا(ع) از لحظه بيعت نكردن با يزيد شروع شد.
◄ قيام مسلحانه امام حسين(ع) براي تشكيل حكومت اسلامي نبود زيرا زمينهاش فراهم نبود، بلكه قيام او زمينه تشكيل حكومت اسلامي را براي اعصار بعد فراهم ساخت.
◄ ما هر چه داريم، از مجالس عزاداري حسين(ع) است.
◄ مصلحتجويان و نصيحتكنان حسين(ع) را به بيعت با يزيد توصيه ميكردند اما حسين(ع) كسي نبود كه سند از بين رفتن اسلام را امضا كند.
◄ نخستين نتيجه قيام حضرت سيدالشهدا(ع) رسواكردن جبهه كفر و نفاق بود.
◄ نهضت حضرت سيدالشهداء(ع) باعث بقا و پيشرفت اسلام و سرمشق شد براي هر كسي كه ميخواهد ترويج اسلام كند.
◄ هدفي كه حسين بن علي(ع) از قيام خود داشت بسيار فراتر از تشكيل حكومت بود، او در پي نماياندن حقيقت دين بود.
◄ همه حركات، رفتارها و گفتارهاي سيدالشهدا(ع)، از ابتداي حركتش از مدينه تا روز عاشورا، نشان ميدهد كه مبتني بر نقشه از قبل طرح شده عمل كرده است.
◄ همه كلمات ابيعبدالله(ع) در كربلا حماسه است.
◄ هيچكس در دنيا به اندازه حسين(ع) بر كشته شدنش يقين نداشته است.
◄ وقتي امام حسين(ع) از مدينه به سوي كوفه حركت كرد، همه كساني كه بر سر راهش قرار گرفتند او را از رفتن به كوفه نهي كردند، اما امام فقط ميفرمود: «من بايد بروم، آنچه خدا بخواهد ميشود».
◄ ارزش شهادت سيدالشهدا(ع) در روز عاشورا به كلماتش در خطبهها، به روحيه اصحابش و به صبوري زينب پس از عاشورا است.
◄ اينكه گفته شود حسين(ع) كشته شد براي كفاره گناهان امت، جز ترويج گناه نيست.
◄ در هيچيك از خطبههايي كه حضرت سيدالشهداء(ع) بين راه كربلا يا در صحراي كربلا ايراد فرمود، اثري از ضعف و عجز ديده نميشود، براي اينكه او از همان ابتدا ميدانست چه ميكند و چه چيزي در انتظارش است.
◄ شهادتي مانند شهادت ابيعبدالله(ع) نخواهد آمد.
◄ قدم به قدم حركت ابيعبدالله(ع) از مكه تا كوفه همهاش نمايش جوانمردي، توحيد، عرفان، راضي به رضاي قضاء خدا بودن، صبر، شهامت و شجاعت است.
◄ مظلوميت حسين(ع) افكار همه عالم را در طول تاريخ متوجه كرد به اينكه مكتب اسلام كه جدش پيغمبر(ص) آورده، اصلا متباين است با آنچه به نام خلافت اسلامي عمل ميكنند.
◄ معجزه شهادت ابيعبدالله همين است كه بعد از شهادتش هر چه دشمنان سعي كردند كه اين قضيه در تاريخ فراموش شود، نتوانستند.
◄ شهادت ابيعبدالله(ع) پشتوانهاي شد براي معرفي مكتب اسلام در عالم.
◄ نهضت حضرت سيدالشهداء(ع) دائماً در جريان تاريخ با مردم پيش ميآيد و روزبهروز هم جديدتر و عظيمتر ميشود و روزبهروز هم عظمتش بيشتر براي مردم آشكارا ميشود.
◄ معجزه ديگر قيام حضرت سيدالشهداء(ع) اين است كه هيچيك از دروغها و خرافاتي كه دوستان حسين(ع) به او بستند، نتوانست آن را نابود كند.
برگرفته از : کتاب باران par...news
◄ ابيعبدالله مكتبي تأسيس كرد كه اسلام را نجات داد و آزادي را در جهان اعلام كرد.
◄ ابيعبدالله(ع) با شهادتش همه كمالات انسانيت را، همه فضايل را، همه حقپرستي را، همه توحيد را، همه حقايق را، عقل كامل را و همه چيز را به نمايش گذاشت.
◄ ابيعبدالله(ع) در صحنه كربلا روحيه اسلام را مجسم ميكند.
◄ از روز اول قيام حسيني تا روز عاشورا تا گودال قتلگاه همه كلمات ابي عبدالله مثل آتش بر فرق دشمنان اسلام باريد و مثل نور و آب زلال بر قلب اشخاص طالب حق و ايمان ريخته شد.
◄ از همان لحظهاي كه حضرت امام حسين(ع) از مدينه حركت كرد، نقشهاش اين بود كه شهادت خودش را به صورتي دربياورد كه نشود آن را پنهان يا فراموش كرد.
◄ اصحاب امام حسين(ع) در كربلا بر اصحاب همه انبيا و امامان فضيلت دارند.
◄ اگر ابيعبدالله(ع) دعوت كوفه را قبول نكرده بود، نهضتش شكست خورده بود زيرا بعدها تاريخ ميگفت كه اي پسر پيغمبر(ص)، اهل كوفه كه اصحاب پدرت بودند و آن همه التماس كردند كه بيا و ما تو را ياري ميكنيم و اسلام را از دست يزيد نجات ميدهيم، چرا قبول نكردي؟
◄ اگر امام حسين(ع) و اصحابش در كربلا كشته نميشدند و از تشنگي و گرسنگي ميمردند، پيام عاشورا به درستي منتقل نميشد.
◄ اگر بگوييم كه امام حسين(ع) خواست حكومت تشكيل بدهد اما نتوانست و كشته شد، مقامش را تنزل دادهايم.
◄ اگر حضرت امامحسين(ع) قيام نكرده بود، مردم اسلام را از عمال يزيد و معاويه ميشناختند.
◄ اگر حضرت امام حسين(ع) به جاي شهادت، در مدينه يا مكه ترور ميشد، هيچ اثري نداشت.
◄ اگر در كلمات و رفتارهاي سيدالشهدا(ع) دقت كنيم، ميبينيم كه مجموعه كاملي از اخلاق اسلامي شامل ناموسپرستي و صبوري و استقامت و حكمت و شجاعت را دربر ميگيرد.
◄ اگر شهادت حضرت سيدالشهدا(ع) نبود، به خدا قسم چهره اسلام به كلي بر اهل عالم مخفي مانده بود و اگر يكسره سقوط نكرده بود، با چهره كريهي در ميان مردم معرفي ميشد.
◄ امام حسين(ع) با شهادتش دستگاهي را ايجاد كرد كه اسلام را بيمه كرد.
◄ امام حسين(ع) حتي يك قطره از خون گلوي علي اصغر(ع) را نگذاشت هدر برود و اثرش هنوز باقي است.
◄ امام حسين(ع) در قضيه شهادتش حفظ احترام كعبه را به مسلمانان آموخت.
◄ امام حسين(ع) طرح شهادتي را چيد كه مانند بمب عالم را تكان داد كه هنوز هم آثارش پابرجاست.
◄ امام حسين(ع) مكتب شهادت را در دنيا تأسيس كرد؛ مكتبي كه تا روز قيامت پابرجا خواهد بود.
◄ امام حسين(ع) نخبههايي را برگزيد كه داراي ايمان كامل، توحيد كامل و از خودگذشتگي كامل باشند تا شايسته و لايق همكاري با او باشند.
◄ امام حسين(ع) هيچ چارهاي نداشت جز اينكه شهادت مظلومانه را برگزيند زيرا كشته شدن در مدينه يا مكه هرگز براي هدفش كفايت نميكرد.
◄ انسان بايد تأسي كند به حضرت امام حسين(ع) يعني حتي اگر قرار است بميرد و كشته شود، تا دم آخر وظايفي كه بر او محول است، به نحو احسن انجام دهد.
◄ انقلابي كه امام حسين(ع) رقم زد، نه پيش از او سابقه داشته نه پس از او تكرار خواهد شد.
◄ بيعت كردن ابيعبدالله(ع) با يزيد معادل با امضاي سقوط اسلام بود.
◄ بيعت نكردن حضرت سيدالشهدا(ع) با يزيد تكليف شخصياش بود و جنگيدن و شهيد شدن تكليف اجتماعي.
◄ تشكيل حكومت در قضيه قيام حضرت سيدالشهدا(ع) موضوعيت ندارد، بلكه آنچه مهم است، روشنگري آن حضرت است.
◄ جوانمردي حسين(ع) تا آنجاست كه چون خودش هم از امضاكنندگان صلحنامه امام حسن(ع) با معاويه بود، تا زماني كه معاويه زنده بود عليه او اقدامي نكرد.
◄ چراغي كه امام حسين(ع) روشن كرد همان شهادتش است، اما نه شهادت معمولي.
◄ حسين(ع) با خون خود اعلاميه داد كه ذلت را نبايد پذيرفت.
◄ حسين(ع) ميخواست كاري جهاني بكند و سرمشقي به همه عالم بدهد.
◄ حضرت ابيعبدالله(ع) در يك صبح تا ظهر عاشورا توحيد، صبر، استقامت و مرداني را عملاً جلوه داد.
◄ حضرت ابيعبدالله(ع) همه فرايض و مستحبات اسلامي را در روز عاشورا به نمايش گذاشت.
◄ حضرت امام حسين(ع) در كربلا به همه ما معنويت، شجاعت، عبادت و ناموسپرستي را يكجا درس داد.
◄ حضرت امام حسين(ع) اسلام حسيني را در برابر اسلام يزيدي زنده كرد.
◄ حضرت امام حسين(ع) با شهادت خود مردم خوابآلوده را بيدار كرد.
◄ حضرت امام حسين(ع) تنها يزيد را نميخواهد رسوا كند، بلكه ميخواهد بگويد كه نهضتش براي اين است كه اگر كسي مثل يزيد بر جامعه اسلامي حكومت كند، اسلام نابود است.
◄ حضرت امام حسين(ع) در قيام مسلحانه مثل جسم بسيار بزرگي بود كه در درياي ساكت اجتماع آن زمان قرار گرفت و آن را مواج كرد.
◄ حضرت امام حسين(ع) كساني را براي همراهي خود برگزيد كه ميدانست لياقت شهادت را دارند.
◄ حضرت امام حسين(ع) هرگز نگفت كه اي مردم من عليه يزيد قيام كردم تا به خلافت برسم، بلكه فرمود من آماده مرگ هستم، من زيربار ذلت نميروم. اين بزرگترين درس تاريخ است.
◄ حضرت سيدالشهداء(ع) با جامعهاي مواجه بود كه به ظاهر اسلامي بود ولي اصلا اثر و نشانه اسلام در آن جامعه نبود.
◄ خدا ميداند كه اگر شهادت حسين(ع) نبود، اصلا نامي از اسلام نبود.
◄ خطبهاي كه سيدالشهدا(ع) در شب عاشورا قرائت كرد، آزموني براي صبر و وفاداري و ايمان بود.
◄ خون سيدالشهداء(ع) موتور محرك رزمندگان در شبهاي عمليات بود.
◄ در روز عاشورا حسين(ع) دو تابلو رسم كرد: يكي نمايشگر اسلام حقيقي و ناب يكي هم نمايشگر اعمال و افعال خلاف انساني دشمنان اسلام.
◄ درست است كه امام حسين(ع) حكومت اسلامي تشكيل نداد، اما كاري كرد اثرش بزرگتر و ماندگارتر از تشكيل حكومت بود.
◄ دعوت ابيعبدالله(ع) براي قيام دعوت براي رسيدن به قدرت نيست، دعوت به شهادت است.
◄ رجزها و خطبههايي كه ابيعبدالله در روز يا شب عاشورا خوانده، سراسر پند و نصيحت و حماسه و تربيت است.
◄ رفتار امام حسين(ع) و رفتار دشمن در صحنه كربلا نشاندهنده تفاوت مكتب حسيني و مكتب يزيدي است.
◄ فضيلت زيارت حضرت سيدالشهداء(ع) و گريه بر شهادتش از همهچيز بيشتر است.
◄ سراسر نهضت حسيني درس احسان و گذشت است.
◄ شهادت ابيعبداللله(ع) مسئله مظالم بنياميه را زنده نگهداشت.
◄ اگر شهادت ابيعبدالله(ع) نبود، زمينه كار ائمه فراهم نبود.
◄ شهادت ابيعبدالله(ع) عملي بود كه نظر تمام اديان، لامذهبان، مورخين و دانشمندان عالم را به خود جلب كرد.
◄ شهادت ابيعبدالله(ع) مردم مسلمان را بيدار كرد.
◄ شهادت حسين بن علي(ع) شوكي بر عالم اسلام وارد كرد و آن را از مرگ حتمي نجات داد.
◄ شهادت حسين(ع) سرمشق كامل و جالبي براي همه عالم است.
◄ شهادت حضرت ابيعبدالله(ص) معلول حوادثي بود كه از صدر اسلام آغاز شد.
◄ قيام امام حسين(ع) سبب شد تا حكومت بنياميه و بنيعباس به حساب اسلام گذاشته نشود.
◄ قيام حسين(ع) تا قيامت جريان دارد.
◄ قيام حضرت سيدالشهدا(ع) از لحظه بيعت نكردن با يزيد شروع شد.
◄ قيام مسلحانه امام حسين(ع) براي تشكيل حكومت اسلامي نبود زيرا زمينهاش فراهم نبود، بلكه قيام او زمينه تشكيل حكومت اسلامي را براي اعصار بعد فراهم ساخت.
◄ ما هر چه داريم، از مجالس عزاداري حسين(ع) است.
◄ مصلحتجويان و نصيحتكنان حسين(ع) را به بيعت با يزيد توصيه ميكردند اما حسين(ع) كسي نبود كه سند از بين رفتن اسلام را امضا كند.
◄ نخستين نتيجه قيام حضرت سيدالشهدا(ع) رسواكردن جبهه كفر و نفاق بود.
◄ نهضت حضرت سيدالشهداء(ع) باعث بقا و پيشرفت اسلام و سرمشق شد براي هر كسي كه ميخواهد ترويج اسلام كند.
◄ هدفي كه حسين بن علي(ع) از قيام خود داشت بسيار فراتر از تشكيل حكومت بود، او در پي نماياندن حقيقت دين بود.
◄ همه حركات، رفتارها و گفتارهاي سيدالشهدا(ع)، از ابتداي حركتش از مدينه تا روز عاشورا، نشان ميدهد كه مبتني بر نقشه از قبل طرح شده عمل كرده است.
◄ همه كلمات ابيعبدالله(ع) در كربلا حماسه است.
◄ هيچكس در دنيا به اندازه حسين(ع) بر كشته شدنش يقين نداشته است.
◄ وقتي امام حسين(ع) از مدينه به سوي كوفه حركت كرد، همه كساني كه بر سر راهش قرار گرفتند او را از رفتن به كوفه نهي كردند، اما امام فقط ميفرمود: «من بايد بروم، آنچه خدا بخواهد ميشود».
◄ ارزش شهادت سيدالشهدا(ع) در روز عاشورا به كلماتش در خطبهها، به روحيه اصحابش و به صبوري زينب پس از عاشورا است.
◄ اينكه گفته شود حسين(ع) كشته شد براي كفاره گناهان امت، جز ترويج گناه نيست.
◄ در هيچيك از خطبههايي كه حضرت سيدالشهداء(ع) بين راه كربلا يا در صحراي كربلا ايراد فرمود، اثري از ضعف و عجز ديده نميشود، براي اينكه او از همان ابتدا ميدانست چه ميكند و چه چيزي در انتظارش است.
◄ شهادتي مانند شهادت ابيعبدالله(ع) نخواهد آمد.
◄ قدم به قدم حركت ابيعبدالله(ع) از مكه تا كوفه همهاش نمايش جوانمردي، توحيد، عرفان، راضي به رضاي قضاء خدا بودن، صبر، شهامت و شجاعت است.
◄ مظلوميت حسين(ع) افكار همه عالم را در طول تاريخ متوجه كرد به اينكه مكتب اسلام كه جدش پيغمبر(ص) آورده، اصلا متباين است با آنچه به نام خلافت اسلامي عمل ميكنند.
◄ معجزه شهادت ابيعبدالله همين است كه بعد از شهادتش هر چه دشمنان سعي كردند كه اين قضيه در تاريخ فراموش شود، نتوانستند.
◄ شهادت ابيعبدالله(ع) پشتوانهاي شد براي معرفي مكتب اسلام در عالم.
◄ نهضت حضرت سيدالشهداء(ع) دائماً در جريان تاريخ با مردم پيش ميآيد و روزبهروز هم جديدتر و عظيمتر ميشود و روزبهروز هم عظمتش بيشتر براي مردم آشكارا ميشود.
◄ معجزه ديگر قيام حضرت سيدالشهداء(ع) اين است كه هيچيك از دروغها و خرافاتي كه دوستان حسين(ع) به او بستند، نتوانست آن را نابود كند.
برگرفته از : کتاب باران par...news
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر